Sankt Gallen

Nazwa miasta pochodzi od irlandzkiego mnicha św. Galla, który w 612 roku założył tu pustelnię, która w 720 roku została przekształcona w ośrodek zakonny z opactwem benedyktynów. Opactwo to zostało przebudowane w XVIII wieku.

Wpisana w 1983 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO barokowa kolegiata stała się symbolem miasta. We wnętrzu kolegiaty kryje się przepiękna rokokowa sala, mieszcząca bibliotekę złożoną ze 1400 000 starych woluminów i manuskryptów.
 

Starówka Sankt Gallen z budynkami ozdobionymi kolorowymi malowidłami, rzeźbionymi balkonami i okiennymi wykuszami, jest jedną z najładniejszych w Szwajcarii. Najpiękniejsze domy znajdują się przy Gallusplatz, Spisergasse, Schmiedgasse i Kugelgasse. 

W listopadzie 2005 roku przybyła w Sankt Gallen kolejna atrakcja. Jest nią City Longue, największy publiczny „salon” w Szwajcarii, zaprojektowany przez dwoje artystów - szwajcarskiego architekta Carlosa Martineza oraz Pipilotti Rist (Elisabeth Charlotte Rist), miejscową artystkę, pracującą obecnie w Zurychu i Los Angeles.
Szare ulice i chodniki nowoczesnego centrum finansowego, zostały pokryte czerwonym dywanem, a przestrzeń dostosowana do spotkań i odpoczynku. Są tu więc czerwone ławki, stoły i różne siedziska o obłych kształtach, wyłaniające się z czerwonego podłoża. A wieczorami przestrzeń oświetlają ciepłym światłem kołyszące się w górze obłe lampy.

Informacja Turystyczna (St.Gallen-Bodensee Tourism) - Bahnhofplatz 1a

Jadąc dalej w głąb Szwajcarii warto zboczyć i zajrzeć do niemieckiego miasta po tej stronie jeziora bodeńskiego >>  Konstancji

 Więcej informacji >> www.st.gallen-bodensee.ch/de/english

Ciekawostki dotyczące Sankt Gallen

Reguła benedyktynów zalecała kontemplację i studiowanie ksiąg. Mnisi powielali pożyczone lub otrzymane księgi, bogato je ilustrując. Powielanie odbywało się przy świetle świec i kaganków w klasztornych skryptoriach. W ciągu dnia mnich przepisywał 3 – 6 kart dziennie (w zależności od formatu karty i kunsztu zdobniczego). Na przepisanie jednej księgi Biblii potrzeba było około roku.
Około 800 roku najważniejsze skryptoria w Europie znajdowały się w Weronie i Bobbio we Włoszech oraz właśnie w opactwie w Saint Gallen.
Wśród 140 000 zgromadzonych woluminów i manuskryptów znajduje się 2 000 starych rękopiśmiennych ksiąg, z tego aż 400 sprzed 1000 roku.
Można je oglądać w bibliotece opactwa.